دعاى روز هفتم ماه مبارک رمضان
اللَّهُمَّ أَعِنِّي فِيهِ عَلَى صِيَامِهِ وَ قِيَامِهِ وَ جَنِّبْنِي فِيهِ مِنْ هَفَوَاتِهِ وَ آثَامِهِ وَ ارْزُقْنِي فِيهِ ذِكْرَكَ بِدَوَامِهِ بِتَوْفِيقِكَ يَا هَادِيَ الْمُضِلِّينَ
اى خدا مرا در اين روز بر روزه و اقامه نماز يارى كن و از لغزشها و گناهان دور ساز و ذكر دايم نصيبم فرما به حق توفيق بخشى خود اى رهنماى گمراهان عالم.
حدیث یار :
امام علي(ع):
چهار خصلت است كه آدمي با آنها سروري مي يابد:
عفت، ادب، بخشندگي و خردمندي
الاختصاص،مفيد، ص244
اثر نوافل و مستحبات:
التزام و استمرار بر نوافل و مستحبات سه اثر مهم دارد:
1- گناهان انسان را محو می سازد، چنانكه خداوند متعال می فرمايد:
»وَ اقِمِ الصَّلوةَ طَرَفَىِ النَّهارِ وَ زُلَفا مِنَ اللَّيْلِ انَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ.... 11: 114« نماز بگزار در آغاز و انجام روز و ساعاتى از شب. زيرا نيكيها بديها را از ميان می برد... و در حديث آمده است كه » نماز مؤمن در شب گناهان روز او را از بين می برد.« و در بعضى نقلها آمده است كه » نماز وتر گناهان را از بين می برد.«
2-نواقص و كمبودهايى را كه بر اثر غفلت يا قصور در فرايض و واجبات رخ داده است، جبران می كند. مثلا نوافل يوميه - خصوصا نوافل شب - نواقص نمازهاى يوميه را مرتفع می سازد، روزههاى مستحبّى نواقص روزههاى ماه رمضان را بر طرف می كند، صدقات مستحبّه كمبودهاى واجبات مالى از قبيل زكات و خمس را رفع می نمايد و... و احتمال دارد كه اعمال مستحبه مطلقا در رفع نواقص كليه فرايض و واجبات مؤثر باشد. در اين مورد به چند حديث اشاره می شود.
از امام باقر عليه السلام نقل شده است كه فرمود:»إنَّما جُعِلَتْ النّافِلةُ لِيَتُمَّ بِها ما يَفْسُدُ مِنَ الْفَريضَةِ.« نماز نافله براى آن قرار داده شده است كه فساد و نقض فرايض را جبران كند.
و در حديث ديگر آمده است»: إنّ اللّه تبارك و تعالى أتمّ صلوة الفريضة بصلوة النّافلة.«خداوند تبارك و تعالى نماز واجب را با نماز نافله كامل كرده است.
ابو حمزه ثمالى می گويد كه امام عليه السلام فرمود: هيچ نمازى بدون حضور قلب قبول نيست. من عرض كردم: فدايت شوم، همه ما هلاك شديم؟ فرمود: نه، زيرا خداوند متعال اين گونه عبادات را به وسيله نافلهها كامل می گرداند
3-موجب تقرّب به خداوند سبحان می شود، چنانكه می فرمايد:
» تَتَجافی جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفا وَ طَمَعا وَ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما اخْفِىَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أعْيُنٍ جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ. 32: 16 - 17« مؤمنان حقيقى شبها پهلو از بستر بر می دارند و خداى را با بيم و اميد می خوانند و از آنچه روزيشان كردهايم انفاق می كنند. پس هيچ كس نمی داند به پاداش اعمالشان چه نعمتها به عنوان چشمروشنى براى آنها در عالم غيب آماده شده است.
و نيز می فرمايد:
» وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسی أنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاما مَحْمُودا. 17: 79« پاسى از شب را براى اداى نافله بيدار باش، باشد كه خدايت تو را به جايگاه پسنديدهاى برگزيند.
و در حديث قدسى آمده است:
»و ما تقرّب إلىّ عبد بشيء أحبّ إلىّ ممّا افترضت عليه و إنّه ليتقرّب إلىّ بالنّافلة حتّى احبّه فإذا أحببته كنت سمعه الّذى يسمع به، و بصره الّذى يبصر به و لسانه الّذى ينطق به و يده الّتى يبطش بها، إن دعانى أجبته، و إن سئلنى أعطيته...« هيچ بندهاى به عبادتى بهتر از فرايض و واجبات به من تقرّب نجسته است و او به وسيله نوافل به من تقرّب می جويد تا جايى كه من او را دوست بدارم، آنگاه كه دوستش داشتم من گوش شنواى او و ديده بيناى او و زبان گويا و دست تواناى او خواهم بود، اگر مرا بخواند پاسخش می دهم و چنانچه چيزى از من بخواهد ارزانی اش می دارم.
در حديث ديگر آمده است:
» صلوة النّوافل قربان كلّ مؤمن....« نماز نافله وسيله نزديك شدن مؤمنان به خداوند است.... از رسولخدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم نقل شده است:
» أشراف امّتى حملة القران و أصحاب اللّيل.« بزرگان و اشراف امّت من دو گروهاند: حاملان [: حافظان] قرآن، و شب زندهداران.
نقطه هی آغازدراخلاق عملى ص : 339
نماز شب هشتم ماه مبارك رمضان:
دو ركعت، در هر ركعت حمد و ده مرتبه توحيد و بعد از سلام هزار مرتبه سبحان الله
ترجمه ایه 13 الی 19 سوره مبارکه ال عمران:
به نام خداوند بخشنده مهربان
عشق به خواستنيها از جمله زنان و فرزندان پسران و مال هنگفت اعم از زر و سيم و اسبان نشاندار و چارپايان و كشتزاران، در چشم مردم آراسته شده است؛ اينها بهره گذری زندگانى دنياست، و نيكسرانجامى نزد خداوند است.
بگو آيا به بهتر از اينها آگاهتان كنم؟ براى پرهيزگاران نزد پروردگارشان بوستانهايى است كه جويباران از فرودست آنها جارى است، جاودانه در آنند و جفتهاى پاكيزه دارند و از خشنودى خداوند بر خوردارند؛ و خداوند بر احوال بندگان اش بيناست.
آنانكه می گويند پروردگارا ما ايمان آوردهايم گناهان ما را بيامرز و ما را از عذاب دوزخ در امان بدار.
همان شكيبايان و راستگويان و فرمانبرداران و بخشندگان و استغفارگران سحرگاهان.
خداوند كه در دادگرى استوار است و فرشتگان و عالمان راستين گواهى می دهند كه خدايى جز او نيست؛ آرى جز او كه پيروزمند فرزانه است، خدايى نيست.
دين خداپسند همانا اسلام است و اهل كتاب پس از آنكه علم يافتند، از رشك و رقابتى كه با هم داشتند، اختلاف پيشه كردند و هر كس كه آيات الهى را انكار كند بداند كه خداوند زودشمار است.
